اولين اجراي حرفه اي ما

شايد ماه گذشته يكي از سخت ترين ماه هاي عمرمون بود . اون همه تمرين براي 1 درست چند قطعه ويولن و دو قطعه دف در كنار انجام تمام تكليف هاي مدرسه و كلاس هاي جانبي مون واقعا طاقت فرسا بود و ميشه گفت از ما گلادياتور ساخت .

با وجود تمام استرس هايي كه بزرگتر ها براي اجراي ما داشتند ، ما دو تا ، 1 اجراي خودمون رو در ابتداي اكران انيميشن مينيون ها با موفقيت انجام داديم و اون قانون هميشگي اجراهاي نهايي باز هم حكمفرما بود . در واقع من و آراد يه خصوصيت مشترك در اجراي كنسرت در سالن داريم (فرقي هم نمي كنه چه تعداد مخاطب در سالن نشسته باشه) و اون هم اينه كه كنسرت هاي ما هميشه در مقايسه با تمرين هاي قبلش عالي هستند

به خصوص اينكه اين اولين اجراي 1 اي مون مصادف شد با حضور يه بچه كه از بدو ورودش يه ريز جيغ زد تا پايان اجراي ما ... و ما انگار كه هيچي نميشنويم ! فقط كارمون رو مطابق برنامه زمانيش انجام داديم . در واقع با جيغ هاي اون بچه حسابي آبديده شديم براي اجراهاي بعدي

از جمله حاشيه هاي جالب اجرامون اين بود كه همش منتظر پايان اكران و رفتن به فضاي باز سينما بوديم تا با مردم عكس بندازيم و امضا بديم

غافل از اينكه تازه اول راهيم و هنوز براي مردم شناخته شده نيستيم ... اولش كمي خورد تو ذوقمون (منتظر بوديم مردم بيان سمتمون با وجود اون همه گوينده خوب و شناخته شده مورد علاقه مردم) خب فكر كنيد با اون قد و قواره مون وسط شلوغي حق هم داشنند ما رو دير ببينند ولي بالاخره كم كم مردم ما رو ديدند و شروع كردند به عكس انداختن و ... ولي هنوز به امضا نرسيده . شايد براي هفته هاي بعد

براي ديدن فيلم و عكس اجراها مي تونيد به اينستاي سينما پرديس قلهك ghohlak_dubshow هم بريد . حالا اگه زمان اجازه داد و تونستيم در كانال خودم هم فيلم ها رو به اشتراك خواهيم گذاشت ... تا بعد